1. Rodzaje błędów dalmierza
Dalmierz na podczerwień ma zalety wysokiego stopnia automatyzacji, dużej prędkości i wysokiej precyzji. Jeśli jednak instrument jest używany niewłaściwie lub niewłaściwie konserwowany, jego działanie może zmienić się przedwcześnie, powodując utratę dokładności. Starzenie się elementów elektronicznych jest również ważną przyczyną spadku dokładności przyrządów i zmiany stałych addytywnych przyrządów. Aby uchwycić wskaźniki wydajności każdego instrumentu, używać instrumentu w sposób rozsądny i mierzyć dane wysokiej jakości, konieczne jest regularne przeprowadzanie wszechstronnych testów instrumentu.
Istnieje wiele rodzajów błędów odległości, w tym błędy celowania, błędy amplitudy i fazy, błędy niewspółosiowości, błędy okresu, błędy wynikające ze stosunku sygnału do szumu itp. Sporadycznie występują błędy i błędy systemowe. Chociaż błąd celowania jest przypadkowy, jest też pewna prawidłowość. Dobry geodeta powinien tak opanować działanie posiadanego instrumentu, aby móc nim prowadzić obserwacje w najmniejszym zakresie błędu instrumentu.
2. Błąd celowania dalmierza
Błąd celowania odnosi się do niespójności wyników pomiaru odległości, gdy dalmierz emituje wiązkę w różnych pozycjach, czyli błędu nierównej fazy przestrzennej lampy emitującej światło lub modulatora, spowodowanej głównie arsenkiem galu (GaAs) , czyli różnicę faz wiązki emitowanej przez diodę LED. spowodowane równomiernie. W idealnym przypadku wiązka emitowana przez arsenek galu ma tę samą fazę na zakrzywionej powierzchni w równej odległości od lampy emitującej światło w zakresie wiązki. Ponownie, odległość mierzona w dowolnym miejscu na belce jest taka sama, ale tak nie jest. Faza każdego punktu na zakrzywionej powierzchni w tej samej odległości od rury emitującej światło jest inna, a faza z tą samą fazą jest nieregularną zakrzywioną powierzchnią, co daje różne wyniki przy użyciu wiązek w różnych pozycjach do pomiaru odległości. Różnica między nimi polega na nierównej fazie spowodowanej błędem celowania.
3. Kalibracja dalmierza
Z krzywych izofazowych i krzywych izointensywności widać, że rozkład błędów celowania jest bardziej równomierny, jednak aby lepiej poprawić dokładność obserwacji, celując w pryzmat należy celować w część z najmniejszym błędem - optymalny obszar. W celu zmniejszenia błędu celowania z jednej strony konieczne jest udoskonalenie procesu wytwarzania modulatora lub tuby emitującej światło w celu poprawy jednorodności jego fazy przestrzennej. Jednak ta metoda ma duży wpływ na pomiar instrumentu i nie może wyeliminować wpływu nierównomierności faz. Biorąc pod uwagę, że odchylenie reliefu celowniczego jest spowodowane błędem celowania teleskopu oraz nierównoległością między nadawczą i odbiorczą osią optyczną a osią kolimacji teleskopu, to pierwsze jest przypadkowe, a drugie systematyczne. Dlatego podczas korzystania z instrumentu należy często sprawdzać i korygować równoległość trzech osi, aby znaleźć najlepszy obszar obserwacji w celu poprawy dokładności obserwacji.
